Mijn lieve man Peter
Fotografie
Burgerluchtvaart
Web-log bij houden
Computeren

Welkom op mijn nieuwe log, reacties zijn erg welkom.

Groetjes Peter en Petra

Hallo loggers,

Na mijn verjaardag op 20 april die gezellig was keek, ik al uit naar 25 april onze eerste trouwdag.  Mijn ouders waren er ook op 20 april verder, een rustige verjaardag gehad.

Vandaag 25 april zijn Peter en ik Petra 1 jaar getrouwd, we gingen deze middag de In Europa's oudste "Steenkolenmijn" te Valkenburg gaan bewonderen. Na een rit met de Valys waren we even
voor 13:00 bij de ingang, mooi op tijd voor de film en rondleiding. We kregen een film te zien over een ploeg mijnwerkers diep onder de grond.  Een mijnwerker wordt ook wel koempel genoemd. Na de
film gingen we de mijnschacht in, waar het ongeveer 13 graden en roet donker was op een paar lampjes na. Nadat de koempel het een en het ander had vertelt, werden er ook machines aan gezet om te laten zien hoe het werkt en wat voor een hels kabaal dat gaf. De koempel vertelde dat er 5 steenkoollagen waren, waar zeker bijna honderd man aan het werk waren per laag. In de alle mijnen in
Nederland werkten ongeveer 640.000 man dag en nacht. Wie xe2x80x9cLimburgxe2x80x9d zegt, zegt kolenmijn. Omdat de laatste kolenmijn in 1974 sloot, is er niet veel meer over dan blijvende herinneringen aan de oude kolenmijnen. De steenkolenmijn in Valkenburg is de laatste kolenmijn in Nederland die je nog kunt bekijken. Oud mijnwerkers vertellen hun verhalen over het harde werk, lange dagen. Het verhaal van poepen op een kiebel en poekelen onder de douche. Een korte documentaire over de mannen van 546 geeft de bezoekers een kleine indruk van het werk van de koempels ondergronds. Het werk was zwaar en levensgevaarlijk en ook nog eens zeer ongezond. Veel ex mijnwerkers werden op latere leeftijd erg ziek, ze bleken stoflongen te hebben. Omdat er met springstoffen werd gewerkt was er voordurend stof in de mijnschacht. Ook moesten er zeer zware ijzeren balken versleept worden die balken wogen wel 95 kilo. De koempels hadden geen mondkapjes op maar met een tempratuur van 35 graden hou je het niet lang vol. Deze koempels werkten op een diepte van 700 meter. Na een lange zware werkdag gingen de Koempels onder de douche en werden elkaars rug gewassen wat Poekelen werd genoemd. Voor de toevoer van personen en goederen was er een grote schacht. Om gangen groter en breder te maken werd er met boren grote gaten gemaakt voor dynamiet. Het boren ging gepaard met een flinke dosis decibellen. De Koempel stopte watjes in zijn oren. En dat te bedenken dat dit 24 uur per dag doorging. Oorbeschermers waren er toen nog niet. Verder zagen we tijdens de rondleiding verschillende machine`s die gebruikt werden voor de winning van steenkolen. Erg veel licht was er niet onder de grond, vroeger droegen ze een helm met een lamp er op. Zo kon bespaard worden op de kosten. De 14 ex mijnwerkers werkten vroeger in de Staatsmijnen Emma te Hoensbroek. In de Emma mijnen is gewerkt van 1911 tot 1973, waar 109.032.000 ton vetkool vanuit de 4 schachten 980 meter diep is gewonnen. In de staatsmijnen werkten mannen vanuit heel Nederland, omdat het zwarte goud hier diep onder grond zat dus veel arbeidsplaatsen. De gewonnen kolen werden gebruikt om een groot aantal fabrieken draaiend te houden Maar nu rest er nog de Staatsmijn te Valkenburg die eigenlijk is nagebouwd in een Mergelgroeve, Maar het maakt de geschiedenis er toch erg interessant en boeiend van. Nadat de rondleiding voorbij was gingen Peter en ik in de feestgrot op het terras een kop koffie drinken. Rond 16:00 reden we wederom met de Valys huiswaarts. Ik ging naar de chinees om een lekkere portie eten te halen en daarna nog wat drinken in de kestaanjeleboum waar we een jaar geleden onze bruiloft hebben gevierd. Al met al een geslaagde trouwdag.